พ่อ กับ แม่ เรานี่เก่ง เ น า ะ ไม่ มี ปริญญาสักใบ แต่ทำ ให้ลูกเรียน จ บ รั บ ปริญญาได้

“พ่อ-แม่ ” นี่เก่งเนาะ ไม่มี “ปริญญาสักใบ”

แต่ทำให้ลูกรับปริญญาได้ “ พ่อ, แม่ ” นี่ก็แปลกเนอะ เลี้ยงเรา ให้โตกว่าท่านได้ด้วย

“พ่อ-แม่ ” นี่ก็ ป ร ะ ห ล า ด ดี ไม่เคยมีข้าวของดี ใช้ แต่ทำให้ลูกเข้ากับสังคมได้โดย “ไม่อ ายใคร”

“พ่อ-แม่ ” นี่ก็ ต ล ก ดีเนาะ ไม่เคยได้หยุดพัก แต่ก็ไม่เคยบ่น ท่านยอมทน, กับความเหนื่อย

เพียงเพราะ… กลั วว่า “เราจะไม่สบาย” ท่านคือ “ คนที่, เชื่อมั่นในตัวเรา ” แม้ในวันที่เราหมด “ความเชื่อมั่น” ในตัวเอง

เหนื่อยเมื่อไหร่ กลับไปหา, กำลังใจที่บ้านน๊ะ คนทางนั้น ไม่เคย, ดูถูกเรา แม้ในวันที่… เรา “ดู ถู ก ตัวเอง”

อย่ ามองสิ่งที่ท่านทุ่มเทให้ เป็น “สิ่งเล็กน้อย” เพราะมันอาจหมายถึง #ทั้งหมดที่ท่านทั้งสองมี ข้าวกับเกลือ พ่อ,แม่ทานได้

ถ้าลูกยิ้มได้ พ่อ,แม่ ก็อิ่ม เสื้อเก่า พ่อ,แม่ใส่ได้ เห็นลูกมีข้าวของเครื่องใช้ พ่อ,แม่ ก็อุ่น

ไม่รู้ว่า เรานึกถึงพ่อ,แม่ตอนไหนบ้าง? แต่สำหรับท่าน คงไม่มีเวลาไหน, ไม่นึกถึง ฝันเป็นจริงเมื่อไหร่

จงรีบกลับไปดูแลท่านทั้งสอง วันไหน “ ประสบความสำเร็จ ” อย่ าลืมชวนท่าน “ ไปร่วมยินดี ”

อย่ าบ่น เพราะท่าน… ต้องทน, มากกว่าเราเยอะ ไปเถอะ “ ไปกอดท่าน ” ก่อนที่, วันนั้น “ ตัวของท่านจะเย็น ”

แด่…“ ผู้ให้กำเนิด ”

Via. อักษร ” คอย ออกเสียง