เมื่อวันที่คุณ ต ก อั บ จะมีสักกี่คนกันที่ยัง อ ย า ก รู้จักกับคุณ

คุณ รู้จักคนเยอะไหม?

คุณรู้จักคนเยอะมาก

แต่คนที่ช่วยเหลือคุณมีสักกี่คน

อย่ าบอกว่าคุณรู้จักคนมากมาย

ย า ม ที่คุณ ต ก อั บ

ดูสิว่าจะมีสักกี่คนที่ยังอย ากรู้จักคุณ

คนที่กิน ดื่ม ท่อง ราตรีกับคุณทุกวัน

ย ามคุณมีปัญหา ไม่แน่เสมอไปว่า

เขาเหล่านั้น จะยื่นมือเข้ามาช่วย

เพื่อน จงนับที่คุณภาพ อย่ านับเอาที่ปริมาณ

ลากมันฝรั่งไปมาเต็มลำรถ

มิสู้ไข่มุกราตรีเพียงเม็ดเดียว

ฉันมีแอบเปิ้ลอยู่หนึ่งลูก แบ่งให้เธอครึ่งหนึ่ง

นี่คือ น้ำใจจากมิตรสหาย

ฉันกินหนึ่งคำ ที่เหลือให้เธอ

นี่คือ ความรักของหนุ่มสาว

ฉันไม่ได้กินสักคำ ให้เธอทั้งลูก

นั่นคือ พ่อและแม่ของเธอ

ฉันเก็บซ่อนไว้ แล้วบอกกับใคร ว่าหิวจังเลย

มีอะไรให้กินไหม? นี่คือ คนในสังคม

วันไหนชายหนุ่ม จ น

จึงรู้ว่า หญิงคนไหนรักคุณจริง

วันไหนหญิงสาวไม่สวย ไม่น่ารัก

จึงรู้ว่า ชายคนไหนจะอยู่เคียงข้างไม่ละทิ้งคุณ

วันไหนที่คุณทำอะไร อั บ อ า ย ขาย หน้า

จึงรู้ว่า ใครจริงใจ ใครใส่ใจคุณ

เคียงข้าง ไม่ใช่เพราะคุณมีเงินฉันจึงตามติด

ถนอมรั กษ า ไม่ใช่เพราะคุณสวยผมจึงห่วงใยใส่ใจ

สิ่งที่หลงเหลือเมื่อเวลาผ่านไป ไม่ใช่ทรัพย์สินเงินทอง

ไม่ใช่รูปโฉมความงาม แต่ เป็นความจริงใจ

คืนผันวันผ่าน อาจไม่ผูกพัน

ไม่ควรรู้จักแต่หน้า แต่ ควรรู้ใจ

โดย : นุสนธิ์บุคส์

ขอขอบคุณข้อมูลดีจากเว็บไซต์ : allwaypost.com